Inpakproblemen en slaperige toeristen

Het is vakantie, jee! Eindelijk weer een weekje uitrusten, want de vorige vakantie is toch alweer twee maanden geleden, dus werd het wel weer eens tijd. De vakantie begon meteen goed aangezien iedereen gisteren supervroeg uit was door de examenstunt bij ons op school, en daarna ben ik met N,M,J en A een milkshake gaan halen in de stad. In de milkshakewinkel hing een tv, dus zaten we met z'n vijven met een milkshake in de hand The Royal Wedding te kijken. Daarna heb ik nog wat ingeslagen bij het Kruidvat- er is 50% korting op alle make-up, en daar moest ik gebruik van maken, vond ik. Tot slot hebben N, M en ik nog pizza's gehaald en bij mij thuis opgegeten, dus het is een erg drukke maar ook erg gezellige vrijdag geweest! En na dit weekend ga ik drie dagen naar Parijs, dus deze meivakantie kan niet echt meer stuk, lijkt mij. Het enige probleem is dat we maandag om half 6 moeten opstaan. Eehm, ja, ik kan dus wél stuk, en dat wordt dan héél vroeg naar bed gaan op zondag. Ach, in de Thalys kan ik vast wel weer wat bijslapen, zodat ik tenminste ten volle van de vakantie kan genieten- je zal maar half slapend door Parijs heen lopen met om je heen prachtige toeristische trekpleisters en winkels... En dan hebben we het nog nieteens gehad over inpakken. Voor drie dagen heb je immers maar drie outfits nodig, maar stel je voor dat het opeens veel kouder of warmer is dan je had verwacht;  dan moet je eigenlijk ook nog een vierde setje meenemen. Of je schoenen; je loopt inderdaad heerlijk op sneakers, maar ze staan nou niet echt charmant onder een rokje. Goed, dan neem je ook nog een paar ballerina's mee. Maar wat dan als het gaat regenen? Om nog maar te zwijgen over het grote probleem 'ik zou zo graag later een foto van mezelf terugzien in dit rokje terwijl ik voor de Eiffeltoren/Arc de Triomphe/Sacre Coeur sta, maar dat rokje valt alleen maar te combineren met dit t-shirt, maar dat heb ik niet bij me, en de 3 shirts die ik wel bij me heb wil ik ook allemaal aan..'. Nee, dat wordt nog leuk met inpakken, morgen..

I love my blog

Vandaag maar weer eens een outfit! Deze combinatie is niet heel bijzonder ofzo, maar ik vond hem toch wel leuk genoeg om te delen. Mijn vestje is van de Mango (hier met opgerolde mouwen omdat ik het anders iets te heet vond, haha), het leuke blog-shirt van de Pimkie en het rokje van de H&M. Bij deze outift droeg ik mijn nieuwe H&M-bloemetjesschoenen;  ik had nog lentesneakers nodig die ook onder een rokje konden, en het was liefde op het eerste gezicht met dit paar. Ze lopen best lekker, en kostten maar tien euro; een aanrader dus, want er zijn nog veel meer kleurtjes.

Happy Easter



Het is denk ik wel duidelijk dat ik met deze foto's een soort van pasen-blogpost probeer te bereiken, dus bij deze: Vrolijk Pasen iedereen!

Dankzij Pasen hebben we nu een extra lang weekend, al ben ik me nog best wel aan het vervelen; alle winkels zijn dicht, en de meeste mensen zijn volgens mij met hun familie een paaslunch aan het houden. Dat heb ik uiteraard ook gedaan, maar nu is het nog maar wachten totdat de rest ook klaar is. Maar na dit enigszins saaie, maar ook wel gezellige (en met paaseitjes gevulde) paasweekend hebben we gelukkig nog maar één miniweekje en dan is het meivakantie en ga ik drie dagen naar Parijs, dus ik heb eigenlijk niks te klagen... Goed, geniet van de paaseitjes zolang het nog kan, dan ga ik er nu zelf ook weer een paar eten...

Ons grasveld

Weet je wat nou zo fijn is aan mijn school? Ze hebben er een grasveld. Niet het meest mooie grasveld, eerder een soort van steppegebied met droge plukjes gras en veel zand, maar dat mag de pret niet drukken; zodra de bel gaat zie je ongeveer driekwart van de scholieren naar buiten verdwijnen, om daar plaats te nemen in 'het Amfitheater' (een betonnen constructie die inderdaad een paar gelijkenissen vertoont met het theater uit de oudheid), op een muurtje of natuurlijk gewoon op dat grasveld, waarbij keuze gemaakt kan worden tussen een plekje in de volle zon of in de schaduw van een boom. Ook ik begeef me elke pauze naar buiten, in de hoop dat ik dan alvast een klein beetje bruin word voor in de zomer (niet dat dat lukt, ik kán gewoon niet bruin worden, geloof ik), maar vooral om gewoon te relaxen. Ik plof dan neer in het gras (na deze eerst te hebben gecontroleerd op scherpe takjes, want dat zit niet lekker), en pak dan mijn rugzak erbij bij wijze van kussen (als mijn tas niet genoeg boeken bevat, pak ik trouwens ook wel eens de tassen van andere mensen erbij). Vervolgens zitten of liggen we een tijdje ons best te doen om niet tegen de zon in te kijken terwijl we rustig wat eten en drinken, ben bespreken we welke vakken we nog hebben. Dan gaat de bel, die buiten het gebouw een behoorlijk bijzonder geluid maakt -HUHRRRGGG, of iets in die richting- en loopt het grasveld leeg. Daarna zitten we weer twee uur lang naar binnen, en dan begint het hele pauze-ritueel weer opnieuw, waarbij het opvalt dat iedereen elke dag weer iets zomerser gekleed gaat dan de dag ervoor. Mijn computer vertelt me helaas dat er morgen misschien wel regen gaat vallen. Ach, dat kan dat grasveld wel gebruiken.

Nog even geen zomer nodig

Aangezien we allemaal wel doorhebben dat het abnormaal warm is, zal ik mijn gebruikelijke praatje over het weer maar even inkorten, dus bij deze: doe géén hooggehakte, zwarte, suède laarzen aan als het 23 graden is, ga niet in het gras zitten als je weet dat je shorts als een soort magneet zijn voor stof/gras/onduidelijke takjes, en vergeet niet zonder zonnebril de deur uit te gaan. Oké, over tot dingen die jullie nog niet wisten: over 27 dagen (jaja, het is inderdaad lichtelijk triest dat ik dat bij hou) ben ik jarig! En dan word ik zestien. En dan mag ik me eindelijk overgeven aan alcoholisme en het veroorzaken van verkeersongelukken *ahum*. En dan mag ik een geweldig feestje gaan geven, met taart, en cupcakes, en mini-tompoucen, en roze slingers. En daarna duurt het nog maar heel even, en dan is dit schooljaar gewoon voorbij. Oké, dat duurt eigenlijk nog best lang; het schooljaar is eind juni pas voorbij. Maar toch, dat zijn nog maar zo'n 2 maanden.. Ach, we hebben nog even geen zomer nodig; we hebben immers de lente, en die is op dit moment zelfs nog iets beter dan zomer.

Wat is normaal weer toch perfect

Jawel; ook op de meest saaie zaterdag waarop je een wiskundeherkansing moet gaan voorbereiden, zijn er nog genoeg lichtpuntjes over. Neem nu het weer, mijn favoriete blogonderwerp de laatste dagen. Het waait niet, de zon schijnt niet, het is niet speciaal warm, het is gewoon, tja, normaal. Niet normaal in de zin  van 'wat er vaak voorkomt', want dat is regen. Nee, normaal in de zin van 'zonder iets bijzonders'. En dat dan op de positieve manier, want normaal weer is, zeldzaam als het is, prima weer om naar buiten te gaan. Daar zie ik de buurkat alweer op haar rug heen en weer rollen, en daar zie ik mijn konijnen alweer zitten; de één met een strospriet op haar hoofd, en de ander terwijl ze een hol aan het graven is. Met mijn Jip&Janneke-pen van de Hema, die ik nog in mijn hand had van het wiskunde maken, maak ik kleine rondjes boven haar neus, want daar gaat ze zo schattig van overeind staan. Met een scheef huppeltje door toedoen van hooggehakte laarzen en een ietwat onregelmatige grond ga ik een paar blaadjes voor ze halen, die ze ruw uit mijn hand trekken. Snel verdwijnen de blaadjes naar binnen, en even later zijn ze alweer hoopvol aan het rondsnuffelen, op zoek naar meer eten. Die schattige gezichtjes kan ik weer eens niet weerstaan, dus voer ik maar weer mijn scheve huppeltje naar het verwilderde stukje grond naast onze tuin uit; daar groeit volop een soort onkruid, zevenblad geheten, waar de konijnen gelukkig dol op zijn. De buurkat is inmiddels weggevlucht door een bij die zenuwachtig om haar hoofd heen bleef zoemen, en ook voor mij is het tijd om weer naar binnen te gaan zodat ik een blogstukje kan maken en vervolgens weer aan mijn wiskunde kan gaan werken. Ik aai de konijnen nog even, en kijk dan tevreden de tuin rond. Wat is normaal weer toch perfect.

1-0 voor de dampkring

Het vervelendste van het weer is dat het zo veranderlijk is. Waarom moet het nou weer gaan regenen? Goed, aangezien ik aardrijkskunde heb gekozen, kan ik nu met een verhaal gaan komen over verdampt water uit rivieren, maar het blijft wennen, dat plotseling omslaande weer. Mijn moeder had me nog gewaarschuwd, maar vanochtend trok ik toch maar vrolijk de gordijnen open met mijn hoofd vol gedachten over zonnige pauzes buiten en schattige jurkjes. 'Zie je nou wel, het regent helemaal niet, en de zon schijnt zelfs!' dacht ik. Maar toen viel mijn oog op de dakgoot; vielen er nou drúppels in? En ja hoor, even later kwam het roffelende geluid van de regen keihard mijn kamer binnen. Zuchtend pakte ik mijn spijkerbroek en leren laarzen.
Toen ik op de gang stond in mijn min of meer waterdichte outfit, viel er een zonnestraal door het raam naar binnen, om daarna niet meer terug te komen. Vandaag heb jij gewonnen, dampkring, maar morgen ben ik weer aan de beurt...