Voor mijn zandgebak gebruikte ik dit recept van de Albert Heijn, dat volgens de website uit de Elle eten komt, maar ik ook al in diverse andere tijdschriften ben tegengekomen, maar goed, daar gaat het nu niet om. In het recept worden het zandkoekjes met karamel-rozemarijnsmaak en chocolade eroverheen, maar omdat ik net iets te lui was om zelf karamel te gaan maken heb ik eigenlijk vooral het recept voor de 'bodem' gebruikt. Ok, ik zal hieronder nog eve n het recept kort samenvatten:
Ingrediënten & Benodigdheden
-225 gram bloem
-200 gram boter
-85 gram suiker (ik heb er nog een zakje vanillesuiker bijgedaan voor extra vanille/zoete smaak, en ook omdat ik me toen heel creatief voelde met mijn 'eigen recept')
-Een brownievorm, maar omdat ik geen brownievorm heb, heb ik maar gewoon een ovenschaal gepakt, dat werkt ook. Wel goed invetten (en volgens het recept met bakpapier bekleden), door alle siliconenvormen was ik even vergeten dat men vroeger boter in bakvormen deed. Nu eet ik mijn gebak met een pikhouweel.
Verwarm de oven voor op 170 graden. Vervolgens doe je de bloem, suiker en boter bij elkaar in een kom en ga je dit met je handen goed door elkaar mengen. Kijk, dat is nou het leuke aan dit recept: geen eieren die je moet breken en geen melk die met het mixen uit de kom splasht! Nou ben ik, al zeg ik het zelf, best goed met eieren breken en mixen, maar dit maakt alles nog nét even een beetje makkelijker, en daar houden we natuurlijk van. Goed, je gaat nu door met kneden (en denk eraan, goed je handen wassen :), wat misschien eerst een beetje gross aanvoelt maar toch wel leuk is om te doen. Op een gegeven moment krijg je een soort van, ehh, zanderig aanvoelend mengsel, dit krijg je als alle ingrediënten goed door elkaar zijn gemengd en de bloem en suiker een beetje kruimelige bolletjes gaan vormen met de boter. Het lijkt als vergelijking nog het meest op het kruimelgedeelte van appelkruimeltaart, maar volgens mij gebruik je daar dan ook min of meer dezelfde techniek voor. Als dit je allemaal is gelukt kun je het mengsel in je ovenschaal doen, het met je handen/knokkels platdrukken en er met een vork wat gaatjes in prikken (duw het goed aan voordat je er in prikt, anders blijft het allemaal aan je vork plakken ipv. dat je gaatjes krijgt). Nu zet je alles 5 minuten in de oven, en daarna nog een half uur op 150 graden. En hierbij heb ik een zeer nuttige aanwijzing: zandgebak wordt pas echt hard als het uit de oven komt- ga niet na een halfuur er met een vork in prikken en hem er als hij nog zacht is nóg een halfuur in doen, want het zou goed kunnen dat hij dan verbrandt. Belangrijker is dat hij er uitziet als een eetbare, goudbruine koek en niet als een schaal met deeg. Alle credits voor deze tip gaan naar mijn moeder- nog een kwartiertje langer in de oven en het was mogelijk een heel ander verhaal geworden.
Mijn gebak voordat hij de oven in ging
Nu je al deze stappen voorspoedig bent doorlopen, is het tijd voor de vulling/versiering van je zandgebak. Ook dit is ontzettend makkelijk, want wat kan er nou niét op? Chocola, banketbakkersroom (ooh idee voor dit weekend!), jam, Nutella, caramel als je in een iets ambitieuzere bui bent... Voor mijn gebak heb ik gekozen voor kersenvlaaivulling en chocola. En ja, er bestaat serieus zoiets als een blik met vlaaivulling, en je vindt het in kersen én aardbeiensmaak bij het taartenbak-schap van je supermarkt. HAK trok al een tijdje mijn aandacht met dit blik, maar deze zondag besloot ik om het dan eindelijk eens echt te gaan kopen. Serieus, dit is de hemel. Als je houdt van kersenvlaai, dan is dit gewoon geweldig. Oh, nog één kanttekening hierbij: als je in de verleiding komt om met je vinger het laatste restje uit het blik te halen, kijk dan verdomd goed uit voor scherpe randjes- het is pijnlijker dan een papiersnee. En door alle kersenjelly aan je vinger ziet het er ook nog eens verschrikkelijk dramatisch uit.
Maar goed, dit ging dus over de bodem heen. Ik had oorspronkelijk het plan om ook nog chocolade te smelten en er overheen te doen, maar dit plan viel letterlijk in het water toen het steelpannetje met mijn prachtige gesmolten chocola in de pan met kokend water eronder viel- kokend water bij superhete chocola = gekookte chocola = raaare situatie oftewel vage chocoladebrokken. Kijk en leer:
Nooooooo....:(
Maar gelukkig is het wel gewoon eetbaar, dus geen complete waste of chocolate
Maar afgezien van een paar minor incidents is mijn zandgebak met kersen zéér geslaagd, heel makkelijk om te maken en leent het zich voor zeer veel variatie. Dus laat je niet afschrikken door hoeveel ik hierover heb geschreven, maar koop de ingrediënten, ga het maken en wees verrast :D
In daglicht ziet hij er beter uit. Maar je krijgt een idee.
