Recept: Zandgebak met kersen

Eens in de zoveel tijd krijg ik zin om iets te bakken. Meestal wordt het dan een cake of iets dergelijks, maar deze zondag ging ik voor zandgebak (met kersen, maar daar kom ik later nog op terug). Omdat ik het 1) leuk vind om mijn belevenissen en foto's daarvan te delen en 2) dit echt een makkelijk en ontzettend lekker recept is, ga ik er nu maar een blogpost aan wijden. Veel plezier :)

Voor mijn zandgebak gebruikte ik dit recept van de Albert Heijn, dat volgens de website uit de Elle eten komt, maar ik ook al in diverse andere tijdschriften ben tegengekomen, maar goed, daar gaat het nu niet om. In het recept worden het zandkoekjes met karamel-rozemarijnsmaak en chocolade eroverheen, maar omdat ik net iets te lui was om zelf karamel te gaan maken heb ik eigenlijk vooral het recept voor de 'bodem' gebruikt. Ok, ik zal hieronder nog eve n het recept kort samenvatten:

Ingrediënten & Benodigdheden
-225 gram bloem
-200 gram boter
-85 gram suiker (ik heb er nog een zakje vanillesuiker bijgedaan voor extra vanille/zoete smaak, en ook omdat ik me toen heel creatief voelde met mijn 'eigen recept')
-Een brownievorm, maar omdat ik geen brownievorm heb, heb ik maar gewoon een ovenschaal gepakt, dat werkt ook. Wel goed invetten (en volgens het recept met bakpapier bekleden), door alle siliconenvormen was ik even vergeten dat men vroeger boter in bakvormen deed. Nu eet ik mijn gebak met een pikhouweel.

Verwarm de oven voor op 170 graden. Vervolgens doe je de bloem, suiker en boter bij elkaar in een kom en ga je dit met je handen goed door elkaar mengen. Kijk, dat is nou het leuke aan dit recept: geen eieren die je moet breken en geen melk die met het mixen uit de kom splasht! Nou ben ik, al zeg ik het zelf, best goed met eieren breken en mixen, maar dit maakt alles nog nét even een beetje makkelijker, en daar houden we natuurlijk van. Goed, je gaat nu door met kneden (en denk eraan, goed je handen wassen :), wat misschien eerst  een beetje gross aanvoelt maar toch wel leuk is om te doen. Op een gegeven moment krijg je een soort van, ehh, zanderig aanvoelend mengsel, dit krijg je als alle ingrediënten goed door elkaar zijn gemengd en de bloem en suiker een beetje kruimelige bolletjes gaan vormen met de boter. Het lijkt als vergelijking nog het meest op het kruimelgedeelte van appelkruimeltaart, maar volgens mij gebruik je daar dan ook min of meer dezelfde techniek voor. Als dit je allemaal is gelukt kun je het mengsel in je ovenschaal doen, het met je handen/knokkels platdrukken en er met een vork wat gaatjes in prikken (duw het goed aan voordat je er in prikt, anders blijft het allemaal aan je vork plakken ipv. dat je gaatjes krijgt). Nu zet je alles 5 minuten in de oven, en daarna nog een half uur op 150 graden. En hierbij heb ik een zeer nuttige aanwijzing: zandgebak wordt pas echt hard als het uit de oven komt- ga niet na een halfuur er met een vork in prikken en hem er als hij nog zacht is nóg een halfuur in doen, want het zou goed kunnen dat hij dan verbrandt. Belangrijker is dat hij er uitziet als een eetbare, goudbruine koek en niet als een schaal met deeg. Alle credits voor deze tip gaan naar mijn moeder- nog een kwartiertje langer in de oven en het was mogelijk een heel ander verhaal geworden.

Mijn gebak voordat hij de oven in ging

Nu je al deze stappen voorspoedig bent doorlopen, is het tijd voor de vulling/versiering van je zandgebak. Ook dit is ontzettend makkelijk, want wat kan er nou niét op? Chocola, banketbakkersroom (ooh idee voor dit weekend!), jam, Nutella, caramel als je in een iets ambitieuzere bui bent... Voor mijn gebak heb ik gekozen voor kersenvlaaivulling en chocola. En ja, er bestaat serieus zoiets als een blik met vlaaivulling, en je vindt het in kersen én aardbeiensmaak bij het taartenbak-schap van je supermarkt. HAK trok al een tijdje mijn aandacht met dit blik, maar deze zondag besloot ik om het dan eindelijk eens echt te gaan kopen. Serieus, dit is de hemel. Als je houdt van kersenvlaai, dan is dit gewoon geweldig. Oh, nog één kanttekening hierbij: als je in de verleiding komt om met je vinger het laatste restje uit het blik te halen, kijk dan verdomd goed uit voor scherpe randjes- het is pijnlijker dan een papiersnee. En door alle kersenjelly aan je vinger ziet het er ook nog eens verschrikkelijk dramatisch uit.
Maar goed, dit ging dus over de bodem heen. Ik had oorspronkelijk het plan om ook nog chocolade te smelten en er overheen te doen, maar dit plan viel letterlijk in het water toen het steelpannetje met mijn prachtige gesmolten chocola in de pan met kokend water eronder viel- kokend water bij superhete chocola = gekookte chocola = raaare situatie oftewel vage chocoladebrokken. Kijk en leer:

Nooooooo....:(

Maar gelukkig is het wel gewoon eetbaar, dus geen complete waste of chocolate

Maar afgezien van een paar minor incidents is mijn zandgebak met kersen zéér geslaagd, heel makkelijk om te maken en leent het zich voor zeer veel variatie. Dus laat je niet afschrikken door hoeveel ik hierover heb geschreven, maar koop de ingrediënten, ga het maken en wees verrast :D

In daglicht ziet hij er beter uit. Maar je krijgt een idee.

Als je niets beters te doen hebt..

Ja, natuurlijk, het zal ook eens niet, wat nóú weer. Nou, dat zal ik je vertellen. Ik was, toegegeven, weer eens lui en inspiratieloos, maar ook een volle week ziek. In mijn voorjaarsvakantie. Eh, ha-llo? Desalniettemin (echt, degene die dat woord heeft verzonnen was vast aan het verliezen bij Galgje) wil ik jullie best vertellen wat ik dan wél heb meegemaakt in de tijd dat ik niets van me heb laten horen:
-3 dagen gewoon naar school geweest, of in ieder geval kan ik me niets superbijzonders herinneren
-2 dagen gewoon weekend gehad waarin ook niets superbijzonders is gebeurd
-Eerste dag van de vakantie uitgeslapen, en toen in pyjama met ontploft haar en resten van een wittechocoladegezichtsmasker (oooh galgje. En een heel fijn masker trouwens) de deur moeten opendoen voor iemand die een daklek bij de buurvrouw kwam repareren, enigszins panisch rondkijken hoe ik me uit deze situatie zou kunnen redden (de daklekman had prima bedoelingen hoor, maar mama zei nog dat ik niet voor vreemden open moest doen..), mijn vader bellen om te vragen wat dafuq er aan de hand is, en de daklekman weer zien vertrekken, me aankleden, even bij E. langsgaan, hazelnootschuimgebakjes (oooh galgje. En lekkere gebakjes) eten met mijn oma, en tot slot heb ik eten gekookt met mijn oma.
-Ontbeten (met mijn oma), naar een museum geweest waarvan driekwart dicht bleek te zijn (met mijn oma), en de rest van de middag mezelf gefilmd terwijl ik rare bewegingen maakte op NyanCat muziek. Oh, en 's avonds werd ik ziek.
- 7 dagen lang ziek op de bank/in bed gelegen
-3 dagen naar school geweest
-Op vrijdagavond ging ik bij L. logeren, we hebben o.a. 'verwenmuffins' (die inderdaad erg lekker waren) gebakken en naar mijn lievelings Disneyfilm Mulan gekeken. Oh, nostalgie.
-Zaterdagavond weer thuis, zondag niets noemenswaardigs gedaan.
-Gisteren met gym naar een boksschool geweest en heb ik aldaar de basishouding van het boksen geleerd (hou je verdediging hoog!), verder weer eens niets noemenswaardigs gebeurd.
-En vandaag ging een beetje hetzelfde, behalve dan dat door stakingen sommige mensen al na 10 uur uit waren terwijl ik mijn hele dag moest uitzitten.. Ach, het maatschappijleerdebat over de inburgeringscursus is in elk geval naar morgen verplaatst en mijn presentatie over Nietzsche die op zoek is naar nieuwe waarden ging prima (ik heb filosofie, vandaar.)

Goed, hopelijk weet je nu alles wat je wilde weten over mijn afgelopen twee weken, maar waarschijnlijk weet je allemaal dingen die je eigenlijk helemaal niet wilde weten of ben je al lang afgehaakt omdat dit nergens op sloeg en je wel betere dingen te doen had. Dat kan ik je uiteraard niet kwalijk nemen, want ik heb zelf eigenlijk ook wel betere dingen te doen- gaan nadenken over voordelen van de inburgeringscursus bijvoorbeeld.

Een cake en een outfit

Allereerst: Fijne Valentijnsdag allemaal! En voor iedereen die er, zoals ik, niet speciaal iets aan doet vanwege gebrek aan een (potentiële) relatie: vrolijke dinsdag!
Maar omdat er helemaal niets aan doen mij net iets te saai was, heb ik dit weekend wél een hartvormige cake gebakken:

Hij komt uit een awesome cakevorm van de Ikea, maar iets soortgelijks hebben ze ook bij de Hema (die ik eerst had, maar toen aan L. heb weggegeven, onder andere om deze cake te bakken)

De cake is gemaakt volgens dit recept, maar dan heb ik door de helft van het beslag cacaopoeder gedaan.

Ik heb hem vandaag op school trouwens uitgedeeld aan wat mensen op school in het kader van we-hebben-geen-(potentiële)-relatie-maar-we-willen-toch-iets-leuks-doen, en dat was in mijn geval dus een cake bakken en in hun geval een cake eten.

Ook besloot ik om in het Valentijnsdagkader (en omdat de sneeuw nu allemaal weg is) een roze jurkje aan te trekken:

(de foto's zijn op zijn zachtst gezegd niet erg spectaculair geworden met dank aan het gebrek aan zonlicht om kwart voor 5, en oké, eigenlijk gedurende de hele dag)

Het jurkje komt uit Italië, maar mocht je het ooit tegenkomen: het merk heet Moyto. Het vestje is van de Zilch, rokje eronder is een basic zwart rokje van de H&M, en laarsjes zijn van de Dolcis.

Ook droeg ik mijn Accessorize 'wereldreisarmband', zoals ik hem noem.

En mijn sterrenbeeldketting. Ik geloof niet dat ik daar ooit over geschreven heb, maar die heb ik voor Sinterklaas gekregen en draag ik sindsdien echt elke dag, dus ehh, ook vandaag.



Dingen die ik altijd al heb willen doen

Iedereen heeft zo wel z'n toekomstdromen, niet? Ook ik heb er een aantal, die ik maar eens voor mezelf en voor jullie op een rijtje ga zetten. En dan bedoel ik ook echt wel zo ongeveer alles, óók de meest onwaarschijnlijke dingen..

-Een wereldreis maken
-Hollywoodcliché-quotes uitspreken: 'No, we're the good guys!' 'Follow that car!' 'Oops, I think we've got company..', je kent ze wel.
-Hollywoodclichés beleven- Door New York rennen met een beker Starbucks in de hand om een gele taxi aan te houden, in een heuse street fight terechtkomen en dan in een doodlopend steegje terechtkomen maar gelukkig constateren dat niemand goed met een pistool overweg kan behalve ik, en nog veeel meer dingen waar ik nu opeens niet op kan komen, maar goed, kijk een film, herken de clichés en je weet wat ik bedoel.
-Sowieso naar New York gaan.
-Een eigen huis kopen (of huren, ook goed) en epic inrichten.
-Op een badass vechtsport gaan, een nepleren broek en motorlaarzen aantrekken en me ontzettend awesome voelen. Kan trouwens handig gecombineerd worden met sommige Hollywoodclichés.
-Met een groep vrienden/random aardige mensen de hele dag doorbrengen in een andere stad en de hele tijd random dingen doen die nergens op slaan en tegelijkertijd heel leuk zijn, als je snapt wat ik bedoel.
-Iets ontdekken;  het 119e element, genaamd 'Stellarium' naar de ontdekster, de 'Stelliosaurus', een 'nieuw' land of eiland, een nieuwe planeet.. Of meer in mijn straatje, een nieuwe oude beschaving ergens in Zuid-Amerika.
-Op een motor een roadtrip door de VS maken.
-Een ruimtereis maken, en dan het liefst op de Star Wars manier: genoeg gedaan op deze planeet, je ruimtevliegtuig in springen en weer naar de volgende vliegen. Aww yeah.
-Een feest bijwonen (niet geven, hah, denk aan al het opruimwerk..) dat gewoon ontzettend uit de hand loopt, maar op een goede manier- mensen blijven zomaar slapen, je wordt wakker met een plastic Vikinghelm op, je ontmoet je nieuwe BFF's (al is het maar voor één avond) en je speelt SingStar/ zo'n dansspel terwijl je half dronken bent...
-Helpen bij het oplossen van een moordzaak
-Paard leren rijden, en dan te paard een coole reis maken.
-Een boek schrijven en publiceren.
-In een film spelen (het liefst een avonturenfilm, met een beetje geluk krijg ik een leuk kostuum aan en mag ik mensen zogenaamd aanvallen. Nee hoor, ik ben niet echt gewelddadig.)
-Een tijdreis maken. Al de dingen die ik in de toekomst en het verleden zou doen zal ik hier maar even onbesproken laten, want ha, daar kan ik blogs over volschrijven..

They see me shootin'...

It's been a long time since I came around

Sommigen hebben misschien op deze dag gewacht, anderen mogelijk niet. We wisten niet of we dit ooit zouden meemaken. Het leek haast onmogelijk te zijn dat dit moment ooit nog zou komen. Want serieus, na al die tijd? Nee, echt logisch zou het niet zijn.
En toch is het nu écht winter geworden.
Ik draag been- en handwarmers, een legging onver mijn spijkerbroek en 2 t-shirts en vesten over elkaar, en nog belangrijker: de verwarming op school staat aan! Volgens mij hebben ze echt een soort van 'als-de-temperatuur-onder-de-nul-graden-zakt-doen-we-de-verwarming-aan'-beleid ofzo, want waar ik vorige week met veel genadiger temperaturen nog stond te rillen en ik wanhopig de verwarmingen aan het betasten was, vind ik de temperatuur nu eigenlijk wel vrij geschikt- maar goed, al die lagen kleding zijn natuurlijk ook niet voor niets.
Dit is trouwens ook de dag dat ik voor het eerst in, naar mijn onnauwkeurige schatting, het Cenozoïcum ongeveer een maand weer iets op mijn blog zet. Misschien dacht je dat trouwens al toen je het begin van deze post las, maar misschien ook wel niet. Ik weet niet precies waarom mijn laatste bericht zo lang geleden was, de laatste tijd ben ik minder snel tevreden met dingen die gebeuren, en daarom, ehh, duurt het zo lang dat ik op een gegeven moment maar even een ingreep moet doen in de vorm van een niet heel uitgebreid stukje. Ik kan jullie helaas niet beloven dat ik nu weer regelmatiger zal updaten, maar hopelijk kan ik iets van mijn luiheid/inspiratieloosheid laten varen om wat vaker iets te schrijven, want uiteraard wil ik het bloggen nog lang niet opgeven, ik wil op z'n minst de dag meemaken dat ik 10 volgers heb :P Dus hopelijk horen jullie snel weer van me, en anders, dan, ehh.. Moeten de mensen die dit lezen en mij in reallife kennen me maar gewoon even achter mijn laptop vastbinden en me streng aankijken totdat ik iets doe.

Het is toch altijd weer even slikken: de eerste (maan!)dag na de vakantie, en dan eigenlijk vergeten zijn wat je voor die twee weken durende periode van vrijheid in hemelsnaam allemaal aan het dóen was op school. Maar goed, here I am, en deze eerste week loopt alweer op zijn einde. Helemaal niet erg natuurlijk, ware het niet dat maandag de proefwerkweek alweer begint- eeh, juist, schoolbestuur. En wat al helemaal leuk is, is dat we beginnen met wiskunde. Nee, oh, dat gaat 'm helemaal worden dus. Ahum.
Het goede nieuws is daarintegen dat na de proefwerkweek wel weer een soort van rustige periode van enkele weken aanbreekt, waarin iedereen denkt: 'Ha, geen proefwerken meer, laten we lol maken in plaats van oefensommen wiskunde!', en dan is school gelukkig weer nét een beetje draaglijker.

Gelukkig nieuwjaar!

Met nog maar 16 minuten te gaan wil ik jullie allemaal een heel gelukkig nieuwjaar wensen! Moge het een leuk, chill, gezellig, fantastisch et cetera 2012 worden!

In 2012, dan..

Hoe leuk het ook is om goede voornemens te maken en ze op mijn blog te zetten, het leek me wel zo eerlijk tegenover jullie en mezelf om die van vorig jaar er nog even bij te halen en te kijken wat ervan geworden is..

Must-do's in 2011:
-Meer bloggen en van Bows and Stars een echt succesnummer maken (of in ieder geval iets dat hard op weg is om een succesnummer te worden)
Eeh, ik weet niet precies hoeveel volgers ik er in het afgelopen jaar bij heb gekregen, maar het zijn er nu in elk geval 9, dus alhoewel je niet echt van een succesnummer kunt spreken gaat het al wel de goede kant op. En ik heb eigenlijk alleen maar minder geblogd, oeps.. Verder weten wel wat meer mensen op school nu van het bestaan van mijn blog, niet echt dat ze er op kijken maar over het algemeen krijg ik er wel positieve reacties op als ik het vertel, dus oké. Dit punt gaat sowieso mee naar 2012.
-Meer doen met vrienden; ik heb er genoeg, maar meestal doe ik zaterdag iets in mijn eentje of met mijn ouders (ook heel gezellig hoor, daar niet van)
Juist...Dit is 'm niet echt geworden. Weliswaar ben ik dit jaar wel een paar keer naar een andere stad geweest samen met E., dat had ik daarvoor nog niet echt gedaan. Er zit vooruitgang in, maar ook deze mag mee naar volgend jaar.
-Vaker iets spontaans ondernemen dat ook best een beetje raar mag zijn, zoals op een saaie middag de trein ergens heen nemen of besluiten om een blockbuster op te nemen in mijn achtertuin met mijn konijnen en kat als hoofdrolspelers
Hmhm, dit jaar zat nou niet echt vol van de spontane creatieve acties, maar ik vond het eigenlijk ook wel weer goed- wel veel fotoshoots gedaan namelijk, mede dankzij de camera van punt 5.
-Een ab fab Sweet Sixteen logeerfeest organiseren inclusief giga knalroze taart en als thema 'Cupcakes, Bows and Stars'. Het liefst op zondag 15 mei zodat al mijn vrienden meteen op mijn verjaardag zijn, maar dat gaat alleen werken als op die maandag de eerste vier uur uitvallen voor ons allemaal, vrees ik.
Aww yeah, de taart was misschien niet knalroze en het feestje was op 28 juni, maar het was toch wel een heel geslaagd Sweet Sixteen feest.
-Een WiiFit, een eigen camera (degene die ik nu gebruik is eigenlijk van mijn moeder) en meer schoenen, kleren en accessoires zien te krijgen.
En ja, voor mijn zestiende verjaardag was die eigen camera eindelijk een feit! De WiiFit is er helaas niet van gekomen, maar de schoenen, kleren en accessoires zijn ook wel aardig in hoeveelheid toegenomen.
- 1 meter 80 worden. Met bijbehorende opmerkingen van de familie (je kent het wel, 'Wat ben je groot geworden!')
Helaas ben ik blijven steken bij de 1.78, maar aangezien ik toch al zo'n 2,3 centimeter ben gegroeid sinds ik dit punt opstelde, vind ik het toch wel een aardige score. Die opmerkingen van de familie zijn er gelukkig wel de hele tijd, en daarnaast is mijn schoenmaat 40 sinds vorige week opeens omgeslagen in 41- ik vind wel dat daar nog 2 centimeter tegenover mogen staan.
-Om niet al te materialistisch te zijn: dit jaar iets goeds doen voor iets of iemand. Wie of wat moet ik nog uitzoeken.
Oké, ik ben geen donateur voor een of andere stichting geworden, maar ik begin over een paar dagen wel met vrijwilligerswerk doen voor het Museum van Oudheden in Leiden, en ik heb vast ook nog wel wat kleine goede daden verricht het afgelopen jaar.

En nu vragen jullie je vást af wat mijn lijst voor 2012 is..

Must-do's in 2012
-Meer bloggen!!!
-Meer doen met vrienden!!!
-1.80 worden!!!
-Goed gaan nadenken over mijn studiekeuze, ik heb al wel een idee maar niets is zeker.
-Sowieso wat meer gaan nadenken in het kader wat wil ik met mijn leven. Ik ben over 1,5 jaar alweer volwassen, en wat wil ik dan precies gaan doen allemaal? Wil ik nog iets leren, wil ik iets anders doen...

En dan maar weer tot volgend jaar wachten wat er van is gekomen...

Fijne Kerstdagen!

Hierbij wil ik jullie, mijn bezoekers dus, een hele fijne Kerst wensen! Maak er iets leuks van iedereen :) Het is helaas geen 'white Christmas' zoals vorig jaar, maar hopelijk wordt het met behulp van een kerstboom en kaarsjes toch net zo gezellig voor iedereen!
liefs, Stella

De dagen voor de kerstvakantie zijn volgens mij de enige dagen waarop je mij zult betrappen op de volgende woorden: ik wou dat ik meer les had gehad vandaag. Wait, what? Nee kijk, het zit zo: bij mij op school is er het fenomeen Kerstactie (de artikelen van vorig jaar: http://www.bowsandstars.blogspot.com/2010/12/koekjes-op-school-in-het-donker.html, http://www.bowsandstars.blogspot.com/2010/12/koekjes-deel-2.html, http://www.bowsandstars.blogspot.com/2010/12/ik-als-keukenprinses.html )
een twee dagen durende (eigenlijk 3, maar op dag 3 hebben we alleen maar een kerstontbijt en kerstgala maar verder geen les), tja, actie, die dus in het teken staat van Kerstmis (lees: hele school versierd! yay!) en waarvan de opbrengst naar een goed doel gaat. Deze actie wordt georganiseerd door de vierdeklassers, dus vorig jaar was de beurt aan mijn jaargenoten en ik- het was zó leuk, ik zou het echt heel graag nog een keer doen. Maar helaas, nu konden wij dus slechtst toekijken hoe onze opvolgers onze taken overnamen- en ohja, veel spullen kopen natuurlijk! Volgens mij heb ik dat vorig jaar niet echt toegelicht, maar de Kerstactie moet dat geld dus ergens vandaan halen, en dat zijn dan niet alleen mijn koekjes, maar ook rozen, serenades, knuffels (van mensen in ezelpakken, berenpakken, en.. een mega Intertoys-olifantenpak. Dat was zó cool.), cakes (een plakje voor jezelf of een cake voor je hele klas), hotdogs en nog veel meer. En al die dingen kun je naar mensen sturen- dat staat garant voor een hoop gênante momenten tijdens het ontvangen van knuffels en serenades, en een hoop lol tijdens de constante onderbrekingen van de lessen om al die dingen te brengen. Zelf doe ik hier natuurlijk enthousiast aan mee, want rozen en koekjes sturen naar je vrienden is gewoon leuk, evenals het krijgen ervan, en over de heerlijkheid van een broodje hotdog en een plakje cake (score: 7. Thanks, docenten!) zal ik het maar niet hebben. Maar helaas is al deze leukheid nu weer voorbij- morgen natuurlijk wel kerstontbijt en 'community singing' en 's nachts het kerstgala als afsluiter van het 2011- deel van klas 5. Nee, ik vind het altijd maar jammer dat deze actie zo kort duurt, en het is ook jammer om te bedenken dat dit mijn eennalaatste is. Jaja, de 12 jaar voordat ik op het stedelijk zat heb ik ook zonder KA overleefd, maar toen wist ik niet eens dat het bestond, dus dat was vrij makkelijk.
Om terug te komen op waar ik dit stukje mee begon: vandaag had ik 3 uren les en 4 tussenuren- iedere les, behalve de laatste, had 2 tussenuren ervoor. En alhoewel die tussenuren best handig zijn om zonder complete chaos dingen aan te schaffen, heb je het na 1 uur ook wel gezien- dan wil je niet meer zien hoe al die mensen rondlopen, dan wil je óf een van die mensen zijn, óf gewoon in de les zitten zodat ze jou die cake kunnen geven. Toen ik na het vijfde uur nog even met J. en L. stond na te praten vonden we alledrie dat we eigenlijk helemaal niet naar huis wilden in die twee tussenuren, maar op school was er eigenlijk ook weinig te doen- juist. Maar goed, om dit saaie, licht klagerige bericht even te doorbreken: de Kerstactie was weer superleuk, en ik verheug me nu alweer op volgend jaar! (en op morgen :) En bedankt voor de koekjes en rozen, iedereen die dit gaat lezen!

Rozen, yay!

En dankjulliewel D&L voor het mentionen van mijn blog

It's Christmas time again!

Buiten wordt het steeds kouder en zo nu en dan is er een onheilspellend gekraak onder je fiets te horen, maar zodra je binnenkomt mengt de warmte van de kachel (oké, dat zal bij de meeste mensen wel hun cv zijn) zich met de geur van dennennaalden- aww yeah, het is bijna Kerstmis. Sinds gisteren is onze kerstboom compleet opgetuigd, en er staan al een aantal kaarsen (waaronder de 48 Hema-geurkaarsjes die ik voor Sinterklaas heb gekregen, en nee, niet allemaal tegelijk natuurlijk) klaar voor gebruik. Dat kan maar één ding betekenen- het is bijna Kerst!

Kort pre-kerstbericht

Ja, tuurlijk, na een compleet uigedroogde november komen ze nu opeens met regen. Het is ook altijd wat. Om het over wat leukere zaken te hebben: over een week is het kerstgala bij mij op school! Het gaat allemaal zo ontzettend snel deze maand, vorige week maandag was het nog Sinterklaas, dan zit er 1 week tussen (ok, Sinterklaas was op maandag dus eerder 2 weken, maar het voelt als 1 week) en dan is het kerst! Ik verheug me er echt ontzettend op :D En daarna is het meteen kerstvakantie, 2 weken chillen! En oh, over de daaropvolgende proefwerkweek ga ik het dan maar even niet hebben, lijkt me. Ik kan me beter focussen op een nieuw paar winterlaarzen (met imitatiebont gevoerde bikerlaarzen, yay) en geurkaarsjes en een leuke feestjurk voor het gala (zwart en bezaaid met pailletjes) en de kerstboom die ik zometeen samen met mijn moeder ga optuigen.

Stay at home, sunday girl

Helaas, het is weer zondagavond, wat betekent dat het al bijna geen weekend meer is. Ik weet trouwens niet hoe dat met jullie zit, maar ik heb op zaterdag eigenlijk al geen zin meer in zondag omdat zondag de laatste dag van het weekend is en ik dan toch het meest bezig ben met dat het weekend bijna voor bij is. Mij lijkt het een goed plan om het weekend 2,5 dagen te maken zodat je tenminste twee dagen echt leuke dingen kunt doen in plaats van maximaal anderhalve dag, al zullen er ook wel mensen zijn die op zondag niet bezig zijn met morgen (en het huiswerk dat ze voor morgen moeten doen) maar gewoon met wat er vandaag nog te beleven valt. Voor mij dus nogal weinig, al had ik me vanochtend een hele to-do list voorgenomen waarvan ik nu de helft alweer vergeten ben. Nee, zondagen hebben (bij mij dan) altijd een soort van saaiige luiheid over zich heen, en zelfs áls ik op zondag wat doe, is het voor mijn gevoel veel minder leuk, puur omdat het dan zondag is. Het is kennelijk leuker om dingen te doen als je weet dat je daarna een dag hebt om nog meer dingen te doen, maar helaas moet dat ooit ophouden- zelfs aan de zomervakantie komt ooit een eind. Het enige wat zou helpen is om die enigszins nutteloze zondag compleet vol te plannen (maximaal half 10 opstaan, trein pakken, winkelen, bij mensen blijven eten, om minimaal 10 uur thuiskomen), maar dat is in verband met eerdergenoemd huiswerk en nog niet genoemd vroeg opstaan op de volgende maandag gewoon niet mogelijk, waardoor je toch met een enigszins nutteloze dag blijft zitten. En daarnaast zul je altijd zien dat áls je dan eens een groot zondagsplan hebt opgesteld, de mensen die bij dat plan betrokken zouden moeten zijn kampen met de problematiek die jij voor de verandering eens hebt weggeschoven.

Samenvatting van mijn week

Oh, wat had ik toch weer een ontzettend veelbewogen week. Oké, maandag, dinsdag en woensdag vielen wel mee, maar donderdag moest ik naar de tandarts, en ik zal maar meteen bekennen dat ik dat serieus eng vind. Jep, ik ben 16,5 jaar en bang voor de tandarts. En ja, dat is nogal triest, maar hé, ik kan er ook weinig aan doen, en dit jaar ging het eerlijk gezegd wel vrij goed- meestal heb ik echt de neiging om ergens onder een tafel met oude Cosmopolitans in de wachtkamer te kruipen in de hoop dat ik dan niet naar binnen hoef, en nu ben ik gewoon zonder gezeur naar binnen gelopen. En toen voelde ik me héél stoer natuurlijk.
Gisteren heb ik een heel intrigerend gesprek gevoerd over Danoontjes en heb ik besloten dat ik die weer eens in huis moet halen en er dan Danoontje-ijsjes van moet maken. Jeugdsentiment en überzoete kinderyoghurt in vrolijk gekleurde bakjes gaan altijd goed samen. En gistermiddag ging ik Sinterklaascadeautjes kopen, eerst samen met klasgenootje A. omdat we lootjes gingen trekken met onze mentorklas, en daarna nog even langs wat winkels voor mijn ouders. En dan nu nog even een weekend chillen (en een duitspresentatie maken..), om maandagavond Sinterklaas te vieren, yay!

De maan is een ufo.

Dus ik ga op het balkon staan om mijn dagelijkse maan-observatie te doen. En wat zie ik daar voor me? Niet het gebruikelijke kleine lichtgevende rondje, maar een gigantische gelige bol die recht voor me ergens achter de skyline van Leiden zweeft. Een supermaan, zeker! Op zijn perigeumpunt! In alle haast pak ik mijn camera om het ding vast te leggen, en maak meteen maar even een foto van de vliegtuigen die naast de maan vliegen en het grote toestel dat naast me op mijn balkon staat. Maar op dat moment gebeurt er iets dat ik écht nooit had kunnen voorspellen; de maan stijgt opeens op en begint snel rondjes te draaien! Snel maak ik een foto, en zie dat er ondertussen ook al kleine gekleurde lichtjes uit de maan komen. Verbaasd staar ik hem na. De maan is een ufo.
En ik heb zwaar idiote dromen af en toe.

Très Cool

Er ligt een wit laagje op de daken, het enige waar ik 's ochtends aan kan denken is 'Moet.De.Grootste.En.Dikste.Trui.Ooit.Pakken.' en de verwarming bij mij op school staat weer uit- we kunnen niet meer ontsnappen aan de naderende winter. Weliswaar heeft de winter een hoop leuke kanten, maar ik zie er nu al tegen op om uit veiligheidsoverwegingen naar school te lopen en dan nog steeds telkens te denken dat ik dood ga omdat mijn voet net 2 centimeter naar achteren gleed- echt, sinds ik in klas 3 op 'winterkamp' (noem het maar gerust 'militaire trainingskamp met overal sneeuw en ijs') 12 keer op één dag ben uitgegleden durf ik nauwelijks meer te lopen zodra de temperatuur onder de 0 komt.
Op school verschijnen steeds meer mensen met Romereis- en Kerstactietruien, behalve dan die paar mensen die op een dag als vandaag met korte mouwen naar school komen- hoe doen ze dat toch? Ik zit hier in mijn nieuwe H&M-trui met het opschrift 'Très Cool', die weliswaar overal donkerroze pluisjes op achterlaat maar gelukkig wel heel lekker warm is. Verder staat de verwarming aan en ligt er een arsenaal aan sjaals, handschoenen en mutsen in de kamer, al kan dat laatste ook komen door de wc-verbouwing die ervoor gezorgd heeft dat ons sjaals-, mutsen- en handschoenkastje nu in de huiskamer staat in plaats van op de gang. Nu nog een paar anti-slipmatjes onder mijn schoenen en ik ben klaar. Bring it on, winter.

Exit proefwerken, enter relaxtheid

Ennn tot zover de proefwerkweek. Sorry dat ik even niet van me heb laten horen, combinatie van proefwerken/inspiratieloosheid/luiheid  I guess. Voor de verandering ging wiskunde goed- echt hoor, toen ik gisteravond ging slapen dacht ik 'Mmm.. ik heb wiskunde nou niet zó ontzettend goed geleerd enzo..Ja ik snap het inderdaad, maar ik denk wel vaker dat ik het snap en dat pakt dan toch altijd verkeerd uit..' Maar nee hoor, ik snapte het écht. Ik weet niet of mijn docent er hetzelfde over denkt, maar mijn dag kan niet meer stuk. Yay. Sowieso ging alles wel redelijk goed, al heb ik altijd van die vakken waarbij ik gewoon totaal niet kan beoordelen of het nou goed of slecht ging, da's wel jammer.. Maar er ging in ieder geval niets echt rampzalig slecht, dus echte zorgen heb ik niet. Yay yay. En nu is het weekend! En ik kan gaan chillen! Of nouja, mijn thuissituatie is een beetje chaotisch deze week- we gaan de wc verbouwen. Ik snap nog steeds niet wat er nou precies mis was met onze oude wc dat echt veranderd moest worden, en tot nu toe heeft deze verbouwing nog niet echt veel opgeleverd- dinsdag zat ik 's middags met een bril op en een sjaal voor mijn mond tegen de stofwolken te leren of was ik met een deken aan het zwaaien om eerdergenoemde stofwolken de deur uit te helpen. En onze wc heeft nu helemaal geen tegels- slechts bakstenen. Ge-zellig. En de gang ligt een groot deel van de dag vol met afvoerpijpen, stukjes tegel, houten plinten en boren. Maar goed dan, waarschijnlijk krijgen we maandag eindelijk nieuwe tegels, die hopelijk een beetje oké zijn, aangezien ik zelf niet bij het uitzoeken van de tegels aanwezig was en je het maar nooit weet met mijn ouders. Oh, en ondertussen gebeuren er ook nog allerlei dingen in de badkamer, waardoor hij er nogal kaal uitziet- waar zijn alle shampooflessen heen? En de handdoeken? Waarom staat de droger random in het midden van de kamer? En wat doen al die wasmanden in míjn kamer?
Goed, ik ben denk ik wel weer even klaar met naggen op mijn thuissituatie, want eigenlijk ben ik gewoon hartstikke blij met alles- wiskunde ging goed, proefwerkweek is over, het is weekend, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Dus, fijn weekend iedereen!

En weer terug naar school..

En toen moest ik weer naar school. Drie weken gingen voorbij zonder de school ook maar gezien te hebben, en nu moet ik er opeens weer dagelijks heen. Gisterochtend werd ik dan ook een beetje gedesorienteerd wakker; ik wist wel dat ik ergens vroeg voor moest opstaan, ergens vaag snapte ik ook wel dat het een schooldag was, maar het voelde gewoon niet zo, het voelde alsof ik zomaar werd wakker gemaakt en eigenlijk net zo goed weer verder kon gaan slapen. Vandaag deed ik dat dan ook, waardoor ik 25 minuten later wakker werd dan eigenlijk de bedoeling is. Maar hé, ik kan weer trots zijn op mezelf want ik was toch gewoon prima op tijd.
Om het nog leuker te maken begint donderdag de gevreesde Eerste Proefwerkweek, die erom bekend staat nogal lastig te zijn voor vijfdeklassers omdat we dus drie weken lang nogal weg van school zijn geweest. Goed, ik kan ik elk geval weer uitkijken naar wat ik allemaal ná die week ga doen.

Ahh, herfstvakantie. Pannenkoeken eten met E. in Amsterdam..

En daarna appel-kaneelcake bakken met L.

YUM!

Terug uit Rome!

Donderdag omstreeks 5 uur 's middags kwamen we weer aan in Leiden, en wat waren het een leuke 2 weken geweest! Het lijkt, mede door de 20 uur durende busreis wel jaren geleden dat we er waren, maar ik kan toch nog steeds niet geloven dat we écht niet meer in Rome zijn. We hebben keihard gelachen om de domste dingen, bijna elke avond pizza gegeten en zijn gewoon 2 weken zonder ouders weggeweest, en vooral hebben we natuurlijk heeel veel gezien!

Goed, de bus. Daarin hebben we nogal veel tijd doorgebracht, al was het voor mij nog niet zo'n probleem aangezien ik over de magische gave beschik om prima te kunnen slapen in het openbaar vervoer en ook nog eens een anti-wagenziektepil had genomen- van die dingen wordt je écht heel slaperig. Ik heb dus een groot deel van de reis geslapen, laten we het daar op houden.

Die nacht brachten we door in onze gezellige tbs-cel in Lüzern, een ongetwijfeld zeer charmant Zwitsers skioord waarvan wij jammer genoeg alleen de jeugdherberg te zien kregen.

Maar ons lange wachten werd beloond!

Het Pantheon (ontzettende clichéfoto, maar hij blijft leuk)

Forum

Meer Forum

Spacy lichtvlek door glas-in-loodraam in een kerk

Uitzicht vanaf de koepel van de Sint Pieter (en echt teveel trappen om daar te komen, maar zoals je ziet was het het waard)

Marcus Aurelius

Tussenstop in Siena

En de David in Florence met een duif op z'n hoofd

Het was écht een van de leukste dingen die ik ooit heb gedaan, en ik mis alles en iedereen nu al. En al hoewel we nu gelukkig herfstvakantie hebben, begint volgende donderdag de proefwerkweek alweer (hoe kunnen ze dat ons serieus aandoen? Hallo!?) en kan ik me nauwelijks herinneren hoe ons schoolgebouw eruit ziet. Nouja, ik ga maar eens rustig proberen om van mijn Romereis-sluimer af te komen en me weer volop in het echt leven te storten, en dat zal moeilijk worden..

Viva la Roma!

Aww yeah, morgen vertrek ik om HALF ZEVEN naar Rome een of ander skioord in Zwitserland, maar daarna gaan we toch echt door naar De Eeuwige Stad. Er zijn duizenden, nee tienduizenden dingen waar ik me druk om maak (heb ik alles wel bij me? Ook dit en dat? En hoe zit het dan als....? En naast wie moet ik in godsnaam gaan zitten in de bus, mijn beste vrienden zitten in de andere bussen!? En heb ik niet veel te veel handbagage? AAARGH), maar hopelijk/waarschijnlijk loopt het allemaal wel los en ga ik gewoon een hele leuke tijd hebben. Het enige waar ik nu voor moet zorgen is dat ik er niet te veel over nadenk, want dan slaap ik vannacht niet, en als er één ding is dat je niet wil is dat wel niet kunnen slapen als je de volgende dag om half zes je bed moet verlaten. Nou, tot 14 oktober iedereen, ik ga véél foto's maken, maar verwacht niet dat ik die meteen online zet als ik aankom aangezien ik waarschijnlijk doodop ben (aan de andere kant heb ik dan 24 uur lang in een bus doorgebracht, inclusief 's nachts, dus al te moe kan ik niet zijn). Dan ga ik nu langzaamaan afscheid nemen van mijn tv, computer, kat, konijnen, tuin, kamer, huiskamer, badkamer, privacy, nachtrust en ouders- see you later.