Terug in de tijd

Morgen gaan mijn mede-vierdeklassers en ik een aantal eeuwen terug de tijd in; we hebben dan namelijk de zogeheten Grote Dionysia, een soort van Grieks-theater-tragedie-ding dat onze school organiseert voor de vierdeklassen. Ons Latijncluster heeft een verhaal over een zwerver die een voorspellende gave krijgt, en ik speel de geweldige rol van een collega-zwerver.  En daarnaast mag ik liedjes gaan zingen in het koor- mijn stem is echt zó mooi, maar niet heus. Gelukkig sta ik daar niet alleen maar met iedereen die even geen andere rol had, en ik zing vrij zacht dus dat komt wel goed. Helaas is ons cluster als laatste aan de beurt en moeten wij vijf tragedies lang in het 'amfitheater' (een paar blokken beton die ik volgens mij wel eens eerder in een stukje heb beschreven) zitten wachten tot een uur of 12. Ik hoop trouwens maar dat het morgen niet regent, want daar staan we dan in ons tafelkleed te acteren.. Maar goed, ik zal morgen waarschijnlijk wel iets over mijn bevindingen vertellen, dus wens me succes en tot dan!

Countdown to summer

Ik moest een aardrijkskunde PO gedeeltelijk in elkaar zetten, een Duits spreektoets voorbereiden en nog veeel meer vervelende klussen die nu eenmaal bij het leven van een scholier horen. Maar dat is natuurlijk geen goed genoeg excuus om ongeveer een week niets van me te laten horen, dus ik hoop dat ik mijn achterstand volgende week weer een beetje in kan halen. Gelukkig is er goed nieuws op komst: dit schooljaar is alweer bijna ten einde. Nog maar 5 uur latijn, 4 uur filosofie, 3 uur Engels, 2 uur gym en 1 uur aardrijkskunde (en zo kan ik nog wel even doorgaan maar ik ben te lui om nu al mijn resterende lesuren op te tellen en iets zegt me dat jullie daar ook niet echt op zitten te wachten) en ik ben er vanaf. Nee, wé zijn er vanaf. Met z'n allen nog een paar dagen op school zitten, nog *een paar* proefwerken maken, nog even wat boeken komen afleveren in de gymzaal (na eerst eventuele agressie te hebben afgereageerd geüit op het kaftpapier), nog één hopelijk geweldig eindfeest en dan.. De net-niet eeuwigdurende bevrijding die wij zomervakantie noemen. Dus picture jezelf in een leuk zomerjurkje op een strand/in het park/in een vakantiestad naar keuze, en probeer die gedachte vast te houden terwijl je de laatste zinnen in je huidige schrift ooit zet. Ok, om het even wat minder diepzinnig te zeggen: veel succes met je laatste lessen en proefwerken (of misschien wel examens!), en denk eraan: over een paar weken is het vakantie!

Twee damherten en een hoop zand

Door de absolute middle of nowhere fietsen, raar worden aangestaard door voorbijgangers omdat je foto's staat te maken van een weiland en van hopen zand afspringen; eehm, ja, de aardrijkskundeopdracht dus. Vanochtend om half 11 vertrok ik samen met J en M vanaf de gezellige Kanaalweg in Leiden. Een groot deel van de route zagen we dit:

Weilanden dus. Heel, héél veel weilanden. Vervolgens kwamen we in Voorschoten terecht, waar de straat was opengebroken en we dus over allemaal bobbelige metalen platen moesten fietsen. Vervolgens bleken er allemaal graafmachines aan het eind van de straat waar wij op fietsten te staan en moesten we omkeren, dat hele eind terugfietsen, de zandvlakte van de straat oversteken en aan de overkant wéér over allemaal metalen platen heen.

Toen we door deze urban jungle heen waren gekomen, stond ons de grootste verassing van de hele fietstocht te wachten op de Papeweg...

Twee damherten!

De polite kwam ook nog even kijken

En toen kwamen ze opeens onze kant op..

Waarna ze er weer vandoor gingen.

Nadat we van de schok bekomen waren, volgde nog een zeer groot deel doorgaande weg, en vervolgens kwamen we in de duinen. Wie de duinen in wil moet helaas wel over een gigantische, stijle heuvel heen, dus kwamen wij helemaal doodop bovenop aan. Gelukkig konden we toen wel eindelijk uitrusten, we hadden ons eindpunt namelijk bereikt. En daarom besloten we om neer te ploffen naast het ruiterpad (waar de ruiters geloof ik niet zo blij mee waren) en te genieten van een picknick.

O-ve-ral zand. Volgens mij zit het nog steeds in mijn schoenen. (Van links naar rechts: J, M, ik)

Suikerbolletjes, mmm.

Niet mijn meest charmante foto, nee, maar het kwam erop neer dat we van die zandrichel af gingen springen en toen viel het speldje uit mijn haar, en hier ben ik het dus aan het zoeken terwijl ik mijn haar dan maar handmatig uit mijn gezicht weghou. Gelukkig heb ik dat speldje toch nog gevonden.

Al met al was het een vermoeiende, zanderige, waaierige, maar toch vooral lachwekkende en best wel leuke middag. En die herten waren natuurlijk helemaal leuk! We voelden ons echt even natuurfotografen, haha.

Stellar shorts

In Parijs had ik het geluk dat er een winkelcentrum ongeveer naast het hotel was, en in dat winkelcentrum bevond zich een Pimkie;  mijn  nieuwe lievelingswinkel naast oude vertrouwde H&M. Bij de Pimkie heb ik wat nieuwe kleren gehaald, waaronder deze shorts met witte sterretjes. Ik heb er een riem omzitten omdat hij volgens mij als heupbroek is bedoeld maar ik hem dan iets te lang vind, en hij zat iets te wijd om m'n taille, dus moest er een riem omheen. Helaas heeft hij geen riemlussen waardoor die riem meerdere malen per dag omhoog schuift (en de shorts dus naar beneden), maar verder ben ik er erg blij mee.

< 3

<3 mijn nieuwe laarzen en camera.

Roses and presents

En vandaag was het dan eindelijk zo ver: Ik ben nu officieël zestien jaar! Ik heb me vandaag nog maar niet meteen bij het ontbijt op de drankkast gestort, maar ja, dat kan ik nu toch wel ongeveer de rest van mijn leven doen. Ik ben vooral bezig geweest met het eten van taart, chips, toastjes met eiersalade en Celebrations, wat natuurlijk ook niet verkeerd is...

  

Wat ik heb gekregen? Een eigen spiegelreflexcamera. Ja echt, en ik ben er echt suuuuperblij mee! Het is praktisch dezelfde als die van mijn moeder die ik tot nu toe altijd voor mijn blog heb gebruikt, dus dat is wel zo praktisch. (Al kan ik me voorstellen dat het nog wel eens verwarrend kan gaan worden)

Een paar foto's die ik ermee heb gemaakt:

 

 

  

   

  

Gelukkig, Blogger doet het weer! Het is nog best wel frustrerend om niet zodra je dat wil te kunnen checken op bezoekers en reacties, maar nu kan ik weer rustig verderbloggen. Vandaag weinig bijzonders meegemaakt, behalve bijna te laat komen bij Engels (wat is dat toch met mij!?) omdat we besloten dat we toch altijd veel te vroeg terugkomen op school na gym en dus best eens wat later wegkonden. Nou, dat betekende dat we dit keer de school binnenrenden op het moment dat nét de deur van het lokaal openging, al moet ik erbij zeggen dat we nou ook weer niet zo veel later weggingen (vijf, tien minuten misschien?) maar kennelijk stond dat stoplicht écht heel lang op rood. Verder ben ik vooral bezig met mijn op hande zijnde verjaardag- ik denk dat ik daar al best veel over heb verteld ondertussen, maar goed- want maandag word ik zestien, yeah. Op een maandag, minder yeah. Dan ben ik namelijk pas om half vijf thuis, blegh. En mijn laatste uur is ook nog eens Duits, een uur waarin ik in mijn eentje helemaal vooraan zit, ook heerlijk. Maar ach, ik ben dan toch zestien en jarig, wat maakt het ook uit. En ik ga een grote zak Celebrations kopen om uit te delen, dus dat wordt helemaal leuk.
Fijn weekend iedereen, trouwens!